Ne sesin geliyor, ne de bir seda
Düşlerimi yaktım, neredesin sen
Bir canım var iken, uğrunda feda
Sessizliği kattım, neredesin sen

Deli sevdam düştü, dilden dillere
Haylaz sevincimse döndü küllere
Damladan serabım, yağdım çöllere
Umutları sattım, neredesin sen

Çok deli dolusun, yel olup kesme
Boş yere darılıp çabucak küsme
Yüreğim yanıktır, ters yelden esme
Yılları uyuttum, neredesin sen

Bellinde ayrılık, kınsız hançerdi
Tehditkar bakışın kefen biçerdi
Ömür şerbetini ecel içerdi
Acıyı yürüttüm, neredesin sen

Ateş değdi tene, açtın arayı
Sardı ölüm çölü, giydim karayı
Sor bir Leyla benden, aldı sırayı
Hayali çökerttim, neredesin sen

Baktım göremedim, yaş doldu gözüm
Yorgun değil idi kırışan yüzüm
Yokuşlar çoğaldı, azaldı düzüm
Sevgiyi kuruttum, neredesin sen

Bir gölge bıraktın solgun duvarda
Özlemin dinmedi geçen yıllarda
Ne bahar yüzü var nede rüzgarda
Düşleri dağıttım, neredesin sen

Bir garip bekleyiş düştü payıma
Hasretin işlendi derin yanıma
Ne zaman el attım eski anıma
Yaramı kanattım, neredesin sen

Dağlara seslendim, döndü yankılar
İçimde çoğaldı sessiz sancılar
Bir bir dökülürken o solgun yıllar
Ömrümü tükettim, neredesin sen

Zaralıcan deyip haykırdım durdum
Sensiz geçen yıllar bağrıma vurdum
Yanıtsız sözlerin ruhumu yordum
Kendimi unuttum, neredesin sen

13-06-2026

ist
zaralıcan