Denizler mürekkep olsa da tükenir,
Bana yönelen kalp nur ile yüklenir.
Zulme sapanların sonu hüsrandır bil,
Benim divanımda haklılar tescillenir.

Yazdım kaderi ben, her şey nizam ile,
Ölçtüm bu evreni sonsuz mizan ile.
Adaletim mutlak, merhametim boldur;
Yeter ki gelmeyin bana masiyet ile.

Sultanlar tacını yere bıraktığı,
Yıldızların gökten tek tek aktığı,
O gün ne rütbe kalır ne geçici şan;
Yalnız kalplerin Hakk’a dönüp baktığı.

Açılır önünüze gizli amel defteri,
Geri gelmez geçen ömrün hiçbir seferi.
Boyun büker zalim, kalmaz tek bir sözü;
Sonsuz azap bekler o kibirli neferi.


Gözlerin görmediği gizli her niyet,
Katımda yazılıdır, hepsi birer ayet.
Kimseye kıl payı haksızlık edilmez;
İlahî mizanla son bulur şikâyet.

Benim adaletim kuşatır her yanı,
Ebedî kılarım kalpten inananı.
Zalim için hazır çetin bir azap var;
Mazlumun yüzünde güldürürüm canı.

Kudretimle kurdum yedi kat gökleri,
Gözümden kaçamaz ömrün ilmekleri.
Benim divanımda zayi olmaz asla,
Gece sabahlara varan emekleri.

Sanmayın karanlık geceler sır saklar,
Katımda aşikâr gizlenen tüm haklar.
Günü geldiğinde hesap soruldu mu,
Kararır çehreler, nurlanır o aklar...

Ufuk Güney