KARA GÖZLÜM
Umutlarım Kırılır sensiz geçen ömürde
Duman olmuş hayaller dolaşıyor her yerde,
Ben seni unutmadım bu virane şehirde,
Canımı alsan yine severim karagözlüm…

Bir yanım “git artık git” diye ahla sızlıyor
Öte ki yanım hâlâ umutla yol gözlüyor,
Zavallı yüreğimi hasretin çok közlüyor
Uzakta olsan yine severim karagözlüm…

Sokaklar şahidimdir nasıl ağladığıma,
Gel diyerek sinemi nasıl dağladıgıma
Bir sen dokundun benim çaresiz bu bağrıma
Dertlere salsan yine severim karagözlüm…

Bir çare bulunmuyor bu gönlün derdine,
Adını yazmışım ben gayrı gönül yurduma
Bir ömür koşup durdum hiç bıkmadan ardına
Derbeder kılsan yine severim karagözlüm…

Eş dost görüyor artık benim garip hâlimi,
Son şiirde bıraktım kırarak tek kalemi
Kimse bilmez içimde büyüttüğüm elemi
Son demde gelsen yine severim karagözlüm…

Bir fotoğrafın kaldı onca şeyden geride
Resmine baka baka gitti gözüm feride,
Bu kadar uzak olma birazcık dur beride
Tek kokun olsun yine severim karagözlüm…

Geceler uzun gelir sensiz olan hayatıma
Aşk dediğin yük olur seni seven bahtıma
Eğer ki sen sadıksan ben sadığım ahtıma
Yüreğim solsun yine severim karagözlüm…

Bir gün olur dönersin diye umut taşıyorum,
Kırık dökük hayaller ile seni yaşıyorum,
Sen bilmesen de sen dolupta sen taşıyorum
Kupkuru çölsen,yine severim karagözlüm…

Saçına degen rüzgâr bile kıskandırıyor,
Aynalarda gördüğüm tek seni andırıyor
Eller ile gülüşün çok yürek yandırıyor
Çekilmez halsin yine severim karagözlüm…

Ömrümün en ağır yükü sevdan oldu bana,
Hem mutluluğum oldun hem acı verdin cana
Sensiz yaşamak ölüm diyorum ölüm sana
Bir bunu bilsen yine severim karagözlüm…