Hesap Günü.

​Hangi mizan hafifletir, kalpteki bu karayı?
Cahil olan azdırdı hep, kabuk tutmaz yarayı.
Alay bildi zalimler, şu yıkılan sarayı,
Ey vicdanı sönenler, defteriniz dürülmüş,
Ömür boyu susmayan, kara hüküm verilmiş.

​Zifiri bir gecede, kopardınız yarını,
Kirli eller mahvetti, haysiyetin arını.
Arz titredi taşırken, bu mazlumun varını,
Cümleler boyun büktü, sustu bütün heceler,
Yeryüzü nefretinden, uzadı bu geceler.

​Edep, şeref satıldı, dillerde bir boş seda,
Mağdur olan canların, huzuruna var veda.
İnsanlıkta kalmadı, zerre kadar bir feda,
Sanmayın yanınıza kalır bunca talanlar,
Toprağın altındadır, sizden geri kalanlar.

​Toprak küstü tohuma, açılmaz sinesine,
Zulmünüz ortak oldu, her feryadın sesine.
Sırtımıza vurdunuz, dert oldu nefesine,
Can yakmayı kendince, hüner sayan kafalar,
Elbet bir gün devrilir, o kurulan sefalar.

​Kainat şahit dursun, şu devranı görelim,
Öfkenin nehirleri, bendi yıksın derelim.
Varsın şer odakları, yalan saçsın, serelim,
Gerçeğin her beyanı, yön gösterir erlere,
Mevsim döner mutlak, nur serpilir yerlere.

​Güneş doğar yakında, karanlıklar yırtılır,
Bu necip silsile de, esaretten kurtulur.
Kutlu asır müjdesi, her gönle doğrultulur,
Kul Hasan’lar nesline, bu sadakat bir taçtır,
Zalimin son kalesi, daim yıkıldı kaçtır...

Hasan Belek-Akçay
12.06.2026