Yarınım yok, yakınım yok,
Enkaza döndüm, dermanım yok.
Tutunduğum dallar kırılmış,
Tutunacak bir dalım yok.

İçimde yıkılan şehirlerin,
Dumanı tüter hâlâ geceye.
Bir ömür yuva aramışım,
Sığamamışım hiçbir yere.

Ben doğarken ağlamışım,
Kadere gülmek zor bana.
İçimde sakladığım ne varsa,
Dağılmış yıllar boyunca.

Ben yarama merhem diye,
Yine kendimi sürmüşüm.
Yaralarımı sarayım derken,
Yaramın ta kendisi olmuşum.

Her pencere bir ışık yakmış,
Ben karanlıkta kalmışım.
Bir ömür yuva ararken,
Kapılarda unutulmuşum.

Bir ateş taşımışım içimde,
Kül sanıp avuçlamışım.
Sönsün diye beklediğim yangını,
Nefesimle harlamışım.

Ne kadar kaçsam kendimden,
Yollar dönüp bana çıkmış.
Ben yarını beklerken hep,
Dünlerim peşime takılmış.

Bir aynaya baktığım gece,
Gözlerimde kimse yokmuş.
Kendimi ararken yıllarca,
İzimi bile kaybetmişim.

Ben doğarken ağlamışım,
Kadere gülmek zor bana.
İçimde sakladığım ne varsa,
Dağılmış yıllar boyunca.

Ben yarama merhem diye,
Yine kendimi sürmüşüm.
Yaralarımı sarayım derken,
Yaramın ta kendisi olmuşum.