Silmeye kıyamadım gözlerindeki yaşı,
Bir öpüşle erittin yüreğimdeki taşı,
Hissederken ruhumda içimdeki telaşı,
Bedenime sarıldı sıcaklığın o gece…

Ay vururken sessizce karanlık pencereme,
Bir umut bırakmıştın titreyen ellerime,
Sığdıramadım seni ne kalbe ne de dile,
Yüreğimde kor oldu göz yaşların o gece…

Rüzgâr bile susmuştu saçlarına dokunup,
Yıldızlar eğilmişti gözlerine tutulup,
Zaman akıp gitmişti bir masala kapılıp,
Ömrüme mühür oldu bakışların o gece…

Şimdi sensiz geceler uzuyor da uzuyor,
Hatıralar içimde gizli gizli geziyor,
Hep köşe başlarında kalbim seni arıyor,
Bana seni anlatır yalnızlığım her gece…

Bir gün yollar birleşir, kader bize gülümser,
Hasretin ateşinde eriyen yıllar biter,
Sen elimi tutunca bütün dertlerim geçer,
Yeniden doğar güneş gönlümüze o gece…

Şimdi adın içimde kapanmayan bir yara,
Ne zaman seni ansam düşüyor gönlüm dara,
Bir ömür yetmez artık hasret denilen nara ,
Ben senden ayrı kaldım, sen de benden o gece…

Ne düğünler kuruldu ne de gelin oldun sen,
Ne de murada erdi seni seven bu beden,
Bir mezar taşı gibi kaldı içimde özlem,
Kader bizi ölüme sürükledi o gece…

MEHMET ÖZTÜRK