1
Yorum
7
Beğeni
5,0
Puan
90
Okunma
Farketmediniz
Ben yaşarken
yavaş yavaş öldüm de
siz fark etmediniz.
Her gün biraz daha eksildim.
Bir parçam sustu, bir parçam küstü hayata.
Gözlerimdeki ışık sönmedi bir anda,
usul usul karardı dünyam;
siz hissetmediniz.
Kalabalıkların ortasında
en çok yalnızlığı öğrendim.
Seslendim içimden,
avaz avaz bağırdım ama
siz duymadınız.
Gülüşlerim vardı eskiden,
şimdi hatıra gibi dudaklarımda.
Neşem kırık bir aynaya döndü;
hangi parçasına baksam
kendimi tanıyamadım.
Ben yaşarken
yavaş yavaş öldüm de
siz fark etmediniz.
Ve bir gün
içimde bir şey sessizce çekip gitti.
Ne bir veda bıraktı
ne de bir iz.
Ben yaşarken tükendim,
siz bana hâlâ yaşıyor dediniz.
Oysa ben
çoktan gitmiştim içimden;
siz sadece bedenimi gördünüz.
Mehmet Öztürk
5.0
100% (2)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz