Yapay zekalarla.

Sanal bir alemde kaybolur izler,
Maskenin ardında gizlenir yüzler.
Yapay zekalarla yazılır sözler,
Bizim bu çağdaşlık içimi közler.

Yine de ümitle bakarız güne,
Takılıp kalmayız geçici üne.
Sırtını dönerse insanlık düne,
Muhtaç kalır elbet hep onu özler.

Dağların ardında fırtına kopar,
Kimi güce kuldur, paraya tapar.
Adalet mülkünden kopanlar sapar,
Hakikat kapısın sadıklar gözler.

Akıl donup kalır siber akışta,
Bir soğuk mekanik var her bakışta.
Yapay zeka bile kalbi nakışta,
Çaresiz kalır da ruhu temizler.

Biz yine heceyle dertleri yazar,
Gönül hanemizde kurarız pazar.
Gözümüz dünyayı tarafsız kazar,
İlahi bu mizan o çağı sözler.

Kul Hasan’ım der ki; durup düşünür,
Makine dedikleri fani bir gündür.
İnsanın içindeki nur bütündür,
Hakiki sevdayı her gönül gizler.

​Hasan Belek
Akçay