Şöyle bir söz vardır: “Haksızlık karşısında susan dilsiz şeytandır.” Ama sinemizde bin yara açan bu zulüm öyle bir zulüm ki, insanın dili tutuluyor, kelimeler kifayetsiz kalıyor maalesef.

Ama biliriz ki zulüm ile abad olanın akıbeti berbat olur. Hiçbir haksızlık ebediyen ayakta kalmaz. Ne kadar güçlü görünürse görünsün, sonunda kendi ağırlığının altında kalır. Bugün mazlumu ezen el, yarın kendi kurduğu düzenin içinde sıkışıp kalır. İlâhî adalet gecikmiş gibi görünse de asla şaşmaz.

Fakat yine de insan içinden geçirmiyor değil...
Bu kadar acı varken, bu kadar feryat göklere yükselirken keşke kelimeler kifayetsiz kalmasa, keşke diller lâl olmasa. Keşke insanlar birlik olsa, birbirine daha sıkı tutunsa, hakikatin ve adaletin etrafında kenetlense. Belki o zaman mazlum kendini bu kadar yalnız hissetmez, zalim de bu kadar cesaret bulamazdı.

Rabbim mazlumların yar ve yardımcısı olsun İnşallah, zulmü de en kısa zamanda son buldursun. Âmin.

Yüreğinize kaleminize sağlık değerli şairim.
Sonsuz sevgim duyarlı yüreğinize...

Değerli Andelip,
Konusuyla, işlenişiyle, anlamıyla 3+2= 5'lık kıtalarıyla çok güzel bir şiir.
Ancak bazen düşündürüyor beni.
Zulme kesinlikle bahane uyduranlara, "ama, ancak" diyerek işi sulandırmaya, konuyu saptırmaya veya dağıtmaya meyyal olanlara hoşgörü ile bakmamız mümkün olamaz.
Hani bir fıkra vardır, Mimar Sinan'ın yaptığı camiyi teslim edeceği sırada yaşadığı söylenen.
Çocuğun biri caminin minaresine bakar, bakar ve sonunda bağırır:
"Bu minare eğri!"
Mimar Sinan'ın çağırırlar, çocuğun yanına. Çocuk yine:
"Bu minare eğri!" diye bağırır.
Mimar Sinan, etrafındakilere:
"Uzunca bir halat getirin. Çıkın minareye. İpi Bağlayın ve sarkıtın" der.
Çocuğa sorar:
"Minare hangi tarafa eğri?"
"Şu tarafa!"
Sinan:
"Halatı ters tarafa çekin."
Sorar.
"Tamam mı?"
Çocuk:
"Biraz daha, biraz daha..."
Sonra:
"İşte tamam. Şimdi oldu. Minare düzeldi." diye sevinerek bağırır.
Dünya geneli içinse bu zulüm, vicdanlarımız zaten sızlıyor. "Bir damla petrol ile bir damla kanı eşdeğerdir. Benim nazarımda petrol daha değerlidir" diyen bir ABD'li senatörün sözlerini hiç unutmam, unutamayız."
Zulmün gerçek sebebi.
İnsanlığını kaybedenlerin her şeyi sadece kendilerine hak görmeleri.
Bazılarını, hatta kitleleri çeşitli vaatlerle "vekil güç" ilan edip haksız yere kan akıtmaları. İnsanlar "böcek" gözüyle bakılması. Ortada düşmanlık yokken kilometrelerce uzaklardan başka ülkelerin iç işlerine müdahale etmeleri. İstemedikleri seçilmiş yönetimleri devirmeleri, hatta kundaklayıp korsanlık yaparcasına yataklarından kaldırmaları.
Bunların hepsi yakın zamanımızda yaşadığımız olaylar.
Müslüman görünümlü Katoliklerin dualarını kendilerince yapıp tabutla defnedilmeleri...
Kime dert yanalım şimdi?
Baharı yaşatmayanlar veya yaşayamayanlar kimler?
Düşündürüyor beni.
Güzel ve etkili şiiriniz için sizi candan kutluyorum.
Sevgi, saygı ve selamlarımla.