5
Yorum
11
Beğeni
5,0
Puan
75
Okunma
İçimde bir şair yaşar sessizce,
Kimi zaman bir yağmur olur düşer geceye.
Kimi zaman bir rüzgâr gibi eser kalbimde,
Adını bilmediğim duygular bırakır peşimde.
Her yara bir mısra olur satırlarımda,
Her özlem bir türkü gibi yankılanır ruhumda.
Ben sustukça o konuşur kâğıtlarla,
Kelamını işler gecenin koynunda.
İçimdeki şair ne şöhret ister ne alkış,
Bir sıcak yürek, bir yoldaş sesi yeter ona.
Çünkü şiir dediğin biraz hasret, biraz umut,
Biraz da insanın kendine yaptığı yolculuktur aslında.
— Nafiz Karak
5.0
100% (6)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz