Babam yok diyor
Kapı yine aynı gıcırdıyor
Senin ayakkabın durur
Benim içim eksik durur

Kahve soğur masada
Bir sandalye fazla evde
Adını duyunca
Sesim düşer içimde


Sormuyor kimse
Nereye gittiğini
Ben anlatamam
Bu yangının şeklini

Geceler uzun
Kısa kalır dualar
Bir çocuk büyür
Babası yoksa yarım kalır


Babam yok diyor
Babam yok diyor
Ama kalbim duyuyor
Babam yok diyor

Babam yok diyor
Babam yok diyor
Bu ev seni unutmuyor
Babam yok diyor


Eski bir gömleğin
Kaldı dolabın köşesinde
Dokununca sanki
Elin gelir üzerime

Bayram sabahları
Bir eksik sofra kurulur
Annem susar uzun
Gözleriyle konuşur

Ben büyüdüm sandım
Meğer sadece yoruldum
Her gülüşümün altı
Biraz daha kırık durur

[
Sormuyor kimse
Yüreğim kaç parça
Bir oğul ne yapar
Babası toprağa karışınca

Düzene girmez
İçimdeki boşluklar
Bir dua yükselir
Sonra yine susar

Keşke bir kere
Sesini duysaydım
Masanın ucunda
Bana bakıp kalsaydın

Şimdi ben her gün
Kendime baba olurum
Senin yokluğunu
İsmim gibi taşırım


küçük şair can yürek