0
Yorum
1
Beğeni
5,0
Puan
24
Okunma
Mısırlar olmuştu bahçede,
Keliternos topladı sabah serinliğinde.
Düdüklü tencerede kaynarken taneler,
Ev mısır kokusuyla doldu sessizce.
Terinos bahçe demirlerine yaslanmıştı,
Dalgındı biraz, oğlunu düşünüyordu.
Keliternos seslendi kapıdan:
— Terinos, süt mısırı haşladım, yer misin?
Terinos söz etmedi önce,
Başını aşağı yukarı salladı
oturduğu sandalyeden.
Sonra başını kaldırıp karısının gözlerine baktı,
Yılların büyüsü vardı o bakışta.
Yarım koçanı aldı eline,
taneler altın gibi dizilmişti.
Yavaş yavaş yedi,
Datça’da öğlen sessizliğinde.
Son lokmayı da bitirince
Gülümsedi kasketinin altından:
"- Ceddine rahmet, Keliternos..."
Rüzgâr geçti makiliklerden,
Deniz uzakta ışıldadı.
Bir süt mısırı kadar sade,
Bir ömür kadar güzeldi o an.
5.0
100% (1)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
