Bir kapıdan girdim
Eşik tozdu, yürek yanık
Sessiz bir yola düştüm
Adım adım, ağır ağır
Bir ses çağırdı beni
İçimde büyüyen ışık

Taşa sordum, suya sordum
Nerde biter bu gurbet
Kalbim dedi, yürü dedi
Aşkla yürür bu millet


BİR SULTAN ABDALA DÖNDÜM
Onun izinde yürüdüm
Yunus, Aşık Veysel vardım
Bu yolda aşkla öldüm
BİR SULTAN ABDALA DÖNDÜM
(onu izinde yürüdüm)
Yunus, Aşık Veysel vardım
Bu yolda aşkla öldüm


Dört yanımda kış dururken
Ben içimde bahar taşıdım
Bir nasır gibi sabırla
Her düşüşü aşkla sardım
Dünya dedi al da git
Ben dervişe söz verdim
Bir avuç ekmek, bir dua
Kalan ömrü böyle bildim


Ne mal kaldı, ne de adım
Geriye bir iz düşer
O izde yanan gönüller
Birbirine ulaşır



Bir kara saplı değnekle
Geçtim taşlı günlerden
Ne kırıldım, ne de küstüm
Öğrendim yaralardan
Bir gün toprağa varınca
Sözüme şahit olsun
Benim adım değil artık
Aşkım bu yolda konuşsun

KÜÇÜK ŞAİR CAN YÜREK