2
Yorum
8
Beğeni
5,0
Puan
43
Okunma
rüzgârlar sarsın diye, savurdum derdimi
Bir umut dedim, belki döner yârin benliği
Karanlık çöktü yine, gecelerim viran oldu
Bir ömür bekleyişin, çürüttü içimde seni
Yıldızlara anlattım geceler boyu gözlerini
Bir kor olup düştü her kıvılcım can mülküne
Ne bir sabah uyandı ne güneş yüzü göründü
Aşkın çöktü dağ gibi, yorgun argın omuzuma.
Kül tutmuş bir ocakta sakladım son nefesi
Döner diye her gün üfledim söndürmedim
Hep izinde ömür tükenirken aşk neşesini
Kaderin bu zorlu yolunda kendimi bilemedim
Bir Söğüt gibi yalnız, bir gölge gibi kara sessiz
Düştüm kendi içimin tepe uçurumlarına doğru
Ne bir el uzandı bak, ne de bir ses çağırır oldu
Aşkınla büyüyen yangın, aldı beni, kor etti...
5.0
100% (2)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz