YORMA BENİ NEFSİM

Hak yolundan sapmadan yorma beni
Ecel gelip çatmadan yorma beni
Bir gün hesap vakti gelir nefsime
Ecel gelip çatmadan yorma beni

Kaç kez kandın dünyanın yeline
Ömür verdin boş hevesin seline
Kulak ver de Hakk’ın kutlu diline
Yeter nefsim yorma beni

Mal da yalan mülk de yalan bil artık
Bir göçebeymiş bu dünyada her varlık
Toprak örter sonunda bütün varlık
Yeter nefsim yorma beni

Seherlerde kalkıp tevbe kılalım
Gözyaşıyla gönlümüzü yıkayalım
Rahmet için Hak kapısına varalım
Yeter nefsim yorma beni

Nefis sana uyup çokça yoruldum
Gaflet ile nice yoldan savruldum
Merhametin deryasında doğruldum
Yeter nefsim yorma beni

Bir gün solar bahçelerde güllerin
Kesilir hep dillerdeki dillerin
Ne faydası kalır dünya malların
Yeter nefsim yorma beni

Mahrûmî der nefsim bırak sevdayı
Hak yoluna çevir artık rotayı
Tevbeyle bul ebedî sermayeyi
Yeter nefsim yorma beni