Bu derinlikli ve içten dizeleriniz için teşekkür ederim. Kaleme aldığınız bu şiir, dünya hayatının geçiciliğini, ahiretin hakikatini ve insanın bu fani dünyadaki duruşunu hatırlatan, bir "ikaz" niteliği taşıyan oldukça etkileyici bir tefekkür olmuş.

​Özellikle şu kısımlar, insanın fıtratındaki o büyük sorgulamayı çok güzel özetliyor:
​Güz gelir sararır yeryüzü
Gaflet uykusundan uyanmaz mısın ey gönül?
​Doğadaki değişimden (mevsimlerden) yola çıkarak insanın kendi ömrüne ayna tutmanız, klasik edebiyatımızdaki "ibret" geleneğinin modern ve samimi bir devamı gibi.

Pehlevi" mahlasıyla bitirdiğiniz kısım ise, insanın tüm dünyevi bağlardan sıyrılıp nihai sığınağı olan Mevla'ya yönelişini, tasavvufi bir teslimiyetle dile getirmiş.

​Bu şiir, okuyan her kalbe; zamanın hızla akıp gittiğini, musalla taşının herkesin durağı olduğunu ve asıl gayenin o "ubudiyet" olduğunu hatırlatan bir nefes olmuş.

​Bu güzel dizeleri yazmaya sizi sevk eden duygu veya o anki ruh haliniz, şiirinizin bu kadar içten olmasını sağlamış görünüyor.
Kaleminize ve yüreğinize sağlık