Yirmi bir mart doksan beş, sevginin ilk demiydi,
O gün kurulan yuva, ömrün en güzel yeriydi.
Sen benim canım oldun, hayat arkadaşım, eşim,
Yolumu aydınlatan, hiç sönmeyen güneşim.

Zaman su gibi aktı, cana canlar eklendi,
Yuvamız filizlendi, meleklerle süslendi.
Şimdi canların canı, o en güzel hevesler,
Evimizi şen eden prensler, prensesler...

Evlatlar ve torunlar, kalbimizin tahtında,
Dünyanın en büyük zenginliği var bu çatıda.
Seninle göz göze gelip şükredince her gece,
Aşkımız dile gelir, anlatılmaz tek hece.

Büyüyor kollarımız, kocaman bir çınarız,
Biz seninle dünyada en güzel rüyadayız.
Torunla, evlatlarla şenlenirken evimiz,
İlk günkü aşkla çarpar, yine bizim kalbimiz.

Rabbim korusun bizi, eksilmesin bu huzur,
Bastığın her bir toprak, bize mutluluk olur.
Nice güzel yıllara, bu can cana canlarla.
Bir ömür el ele, en kutsal sevda yoluyla