Parmakların, hicretin en derin nüshasıdır
Gözlerin, rikkatimin ince suheylasıdır

İnce ince katredir ummanimi dolduran
Vechinin cüdasıdır zambakları solduran

Aslımı sana verdim, heyulalar firkatin
Sanadır, sade sana yollarımın sirkati

Aşıkân merhalede toplamış bülbülleri
Gülün alevli harı, serinletir çölleri

Bende seni balam; mecnunun cem olduğu
Şeb-i yelda vaktinin il’inde kaybolduğu

O karanlık gecede , bir mumun ihtilâli
Yakıyor lahza lahza sensizlik ihtimali

Bencillik sokağında kesiliyor kehribar
Sürmeli gece gibi kınındadır Zülfikar

Hasretini kuşatır edep ile lalezâr
Aynalar türkü söyler, seni yansıtır bahar

Aşığıyam sen gülün, ıstırabım olsan da
Kapında bekliyorum kaç bin kere kovsan da

Ellerimde bir demet buse- gâh çiçeğiyle
Bekliyorum kapında ateş böcekleriyle

Pencereden bir baksan, hicranım diner belki
İçimin yangınları " ah " eder , söner belki

Avare sokakların , sergüzeşt ehliyim gül
Sensiz ben Mısır gibi bin yıldır kehl’iyim gül

Aşınıp hiramda ki damlanın hürmetine
Razıyım hırsına, kinine, mihnetine

Yeter ki sen gel, ufkumun hikâyesi
Yeter ki sen ol gönlümün risalesi