​Bir sızıyla bölündü şafağın en kuytusu,
Ben mi aradım O mu bilmem şimdi
Ah Hazreti Ömer. Dost dedik ama bir alem,
Yaraya tuz basar gibi akıl verir dilinden.
"Buz koysaydın" der, "Geçerdi o an hemen."
Bitmiyor insanın ne derdi, ne de bileni;
Aynada yüzüme gülen o kırmızı kâbus.
Tahliller, tomografiler, bir telaş koşusu...
"Korkma" dedi bir ses, "Geçici bu husus."
Ama ardına ekledi ucu açık bir soru:
Göğsünde bir gölge var, gitmelisin tabibe
Çekilir dert değil ne doktoru, ne söyleneni.
​Çağırdım melekleri bu gece acil toplantıya,
Masada ne ağrım kaldı, ne dostun sitemi.
Karar verildi, mühür basıldı bu dünyaya,
Kalkıyor bu yorgun şehrin son gemisi.
​Bırakıp her şeyi, o kuru gürültüyü geride,
Karar kıldım dalgaların o sonsuz sesinde.
Bir deniz kenarı şimdi bana en iyi ilaç,
Ruhum Sükunete, Meleğe, Maviye Muhtaç.

Bedri Demirpençe