Yav nerden başıma bela oldu bu bahtsızlık,
Doğuştan mıdır sonradan bulaşan mı?
Anneme de soramıyorum,
Sorunca da süpürgenin sapıyla kovalıyor.
​Yav elimi attığım dallar kırılıyor,
Akan çeşmeye varsam kuruyor.
Kime sevdiğim desem,
Ya kara toprak alıyor,
Ya da benden çekip gidiyor.
Şanssız mıyım bahtsız mıyım,
Yoksa biri mi lanetledi beni bilemedim...
.....
Neyse dedim
anneminde zoruyla ​Gittim bir hocaya,
Üzerinde göz var evladım dedi,
İçimden güldüm ulan kim uğarışırki ben gibi garip ile dedim.
"Bir muska yazayım evlat geçer bu yazı" dedi.
O an anladım üzerimde değil cüzdanım dayamış o göz.
Cüzdanı çıkardım ki parayıda yel almış
Hoca bile halime bakıp tövbe estağfurullah dedi.
​Dün kahveye gittim, çay istedim bayat çıktı,
Yolda yürürken kafama olmadık yerde saksı düşer.
Güneş açar her yere güllük gülistanlık .
Dışarı çıkıyim diyorum yağmur fırtına mahalleyi sel alır.
Bir rüzgâr esti, kasketi uçurdu başımdan.
Yağmur başladı ardından, sicim gibi hem de,
Şemsiye yok, cep delik, sırılsıklamım o derece
​Sokak köpeği bile acıdı halime, döndü baktı,
"Bu kul bendende bahtsız" der gibi.
Yürüdüm eve doğru, ayakkabının altı delik,
Talih bana küsmüş sanki,
​Kapıya vardım ki anahtar yok,
Meğer cep delik oda düşmüş.
Eyvahhhh anam yine kızacak kapıyı tıklattım
Annem içeriden seslendi.
"Ekmek aldın mı oğlum
Gülmeye başladım kendi kendime, delirdim herhalde,
​Neyse dedim, girdim içeri sırılsıklamım ama
Tabiri caizse sucuk gibi olmuşum.
Gerçi inada inanmam çünkü sucuk yağmur yemiyo ben gibi neyse
Dedim: "Anne, hoca haklıymış, göz varmış bende.
Güldü annem a akılsız oğlum unuttum demiyorda.
Anne yüreği işte yine dayanamadı.
oturttu sobanın yanina mis gibi kokan kaçak çayı doldurdu.
Al iç için ısınsın bahtsız oğlum .
Çayı yudumlarken anladım.
Benim birtek güzel olan talihim annemmiş bana...
Ertaç eral