​Bayram geliyormuş
Ben unuttum bayramları coşkuyla karşılamayı
Kapı eşiğinde bekleyen o çocuk hevesini,
Çoktan bıraktım zamanın rüzgarına.
.......
Yitirilmiş bir gençlik köhne dünyanın hengabesinde
Vefasızlıklar yanı başımda...
Her tebessümün ardında bir sitem saklı,
Kime el uzatsam, gölgesi kalır avucumda....
.......
Çok direndim belki de, çok düştüm,
Yine de hep tek kalktım, kimseden medet ummadım Allah’tan gayrı.
Alnım açık, başım dik yürüdüm bu yollarda,
Yaralarımı hep kendim sardım,
.. ....
Ve artık bayramlar,
Benim gözümde neşe değil, elem kederdir.
Sabah kalkıp beraber bayram namazına gideceğim,
Dönüp elini öpeceğim babam yok...
​Gidenlerin yeri dolmuyor, hele ki böyle özel günlerde o boşluk çok daha derin bir sızıya dönüşüyor
........
Ve akşam bana, "Baba, yarın alışverişe gidelim"
Diyen iki kuzum, iki ciğerparem yok...
Ne onlar bayramda elimi öper,
Ne de ben onlara sarılıp saçlarını okşayabiliyorum.
​Saçlarını okşamak istesem mezar taşı,
Ellerini tutmak istesem toprak izin vermez.
Bana düşen hasret ve acı;
Bayram size bayram,
Bana gözyaşı, acı ve hasret
..... Ertaç eral