Kimi hep davetli, kimi davetci,
Bol keseden vaat basan basana,
Kimi hep hayırcı, kimi evetci,
Konu komşusuna küsen küsene...

Damlayan hazine oldu bir dere,
Yoklar vara döndü devletlülere,
Memlekette yer yok; gama, kedere,
Soframızda kaşık basan basana...

Rüzgâr gülü olduk, yönler karıştı,
Ortalık toz duman, güya yarıştı
Dostlar düşman oldu, küsler barıştı,
Sırtımızdan kurban kesen kesene...

Bir araya gelmez iki yakamız,
Dünyaya hükmeder hurda takamız,
Aç karnına bile bitmez cakamız,
Kesenler bir yana, asan asana...

Herkes birbirine çamur atıyor,
İç kesmiyor, kimi dışa çatıyor,
İyi söz de, kötü söz de batıyor,
Meydanlarda nefret kusan kusana...

Seçimden seçime halkı görende,
Oy uğruna takla, hatta parende.
Kaç yemin dinledik biz bir törende,
"Edep Ya Hu" diye susan susana...

15.3.2O17-Hilvan
Özcan İŞLER