1
Yorum
4
Beğeni
5,0
Puan
25
Okunma
Güneş doğar, yüzüme düşmez
Seherde esen derdimi sormaz
Divane gönül, senden başkasını
Ne sever ne de kapısın açmaz
Sanma ki yolun sonuna vardım
“Dön” dedim deli gönle, dönmedi
Kaderin yükünü sırtıma sardım
Omzumdan bir tek gün dahi inmedi
Dumanı çöktü Hasanoğlan’ın ovaya
Sesim vurdu taşa, yankılanıp döndü
Garip gönlüm senelerdir yurdunda
Günbegün biraz daha yanıp söndü
Yel estikçe bağrımın içinden geçti
Sulara sesimi saldım, aradım yârimi
Gün döndükçe dönmeyen talihin ardı
Güzelin son hâli özümde kor gibi kaldı
Çöktü sis gönül dağının üstüne
Yollarım bozuldu, taş oldu dikenli
Bu perişan ömrümde “yârim” diye
Vuslat düşüm hep birden tükendi
5.0
100% (2)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz