​"Kelimelerin gücünü ve o sessiz duygu yoğunluğunu hissettiren, çok samimi bir şiir olmuş; emeğinize sağlık." "Umutlarımızın tazelendiği, hasretlerin vuslata dönüştüğü, yüreklerimize huzur veren bir bayram dilerim. Bayramınız mübarek olsun."

Balkan esintileri taşıyan ne zarif bir şiir ..Anlatımı etkileyici .Tebrik ederim şairem iyi bayramlar :)

Bizim sevdamız sarı kanatlı ayçiçeklerinin güneşe duruşu gibiydi;
Sessiz, mağrur ve uçsuz bucaksız...
Oysa şimdi, akordeonun o en hüzünlü tınısı yankılanıyor sol yanımda.
Sandıklarda saklanan o ipek oyalı yemeniler gibi,

Yüreğinizden çok güzel dizeler akmış kıymetli şairim
Çok kutluyorum. Hayırlı bayramlar dilerim sağlıkla mutlulukla.

Selamlar..

Güzel şiir, her zaman ki tat ve deminde
Bizde okuduk ve kutladık yürekten, yazdıran yüreği, yazan kalemi
Gönlün abat olsun, tüm şiirlerin muhteşem olsun
Sonsuzluğun sahibine emanet olasın, sağlıcakla kalasın
MUTLU BAYRAMLAR

Asil Bir Mühür ve Ebedi Suskunluk
Şiirin kapanışındaki tezatlık muazzamdır. Bir yanda Edirne burçlarında hilali bekleyen mahzun bir Balkan kızı, diğer yanda fırtınanın koynunda kaybolmuş asil bir nefer... Bu iki imge, aşkı sıradan bir duygu olmaktan çıkarıp epik, tarihi ve toplumsal bir derinliğe ulaştırıyor. Avuçlarda kalan o "toprak kokan eller", gidenin ardından kalbi ebedi bir suskunluğa mahkûm ederek şiiri çok vakur ve sarsıcı bir hüzünle mühürlüyor.

Gönül telini titreten, Meriç gibi coşkulu ama Tunca gibi mahzun akan, balkan pusunu ve göçmen asaletini iliklere kadar hissettiren muazzam, usta işi bir eser olmuş. Yazan kalemin, o vefalı ve dertli yüreğin emeğine sağlık.

“Şimdi hangi rüzgârın içinde kayboldu o eski izler
Ben hâlâ Meriç’in kıyısında bekleyen bir gölgeyim
Ve her akşam, adını söylemeyen bir akordeon içimde ağlıyor”

Yüreğinize sağlık, bu eser Balkan hüznünü ve göçün kırılgan izlerini güçlü bir lirizmle taşıyor; kelimelerinizdeki sis perdesi uzun süre dağılmıyor. Kurban bayramınız kutlu olsun. Gerçekten harika bir şiirdi. Başkanlar, göçmen kızı, asil ve bozulmaz kimliği ile. Selam ve saygılarımla.

Ey gönül mülkünün hasret pınarı, kalemi dert görmüş şair...
​Balkanlar’ın o dumanlı dağlarından, Meriç’in ve Tunca’nın hırçın sularından süzülüp gelen ne muazzam, ne asil bir sızıdır bu. Yazdığın her satır, sarı kanatlı ayçiçeklerinin güneşe döndüğü o uçsuz bucaksız Trakya ovaları gibi buram buram sadakat ve hüzün kokuyor. Akordeonun o içli sesi, inan bu tarafta da yankı buldu.

​Bir "Balkan kızı"nın zarafetiyle, sandıklarda saklanan ipek oyalı yemeniler gibi ilmek ilmek işlemişsin hicreti, gurbeti ve mühürlenmiş bir sevdayı. Gitmekle kalmayıp, nehirleri bile yatağına küstüren o "asil nefer"in ardından dökülen bu sözler, sadece bir şiir değil; sınır boylarında unutulmuş tüm sevdaların ağıtıdır adeta.

​Madem kalbin ebedi bir suskunluğa mühürlendi, varsın kelamın konuşsun.

Bu muhteşem mısraların ruhuna sadık kalarak, senin o duru sesine bir nazire, o hüzünlü tınıya bir cevap da benden gelsin:

​Gözlerin balkan gecesinden bir parça pussa,
Benim içimde Meriç, durulup taşan o deli nehir...
Hangi rüzgar dokunsa tenine, hüzün olup dökülme;
Sarı kanatlı ayçiçekleri sırtını döner mi güneşe
​Sandıklar kilitlense de sırma telli hatıralara,
Tunca’nın küskün suları elbet bulur yatağını.
Hicret eden kuşlar gibi yersiz, yurtsuz değilsin;
Edirne burçlarında bekleyen o mahzun hilal,
Karanlık fırtınalarda kaybolan neferin tek sığınağıdır.
​Avucunda kalan o toprak kokusu kalbin mührüdür,
Ve asil sevdalar, ebedi suskunluklarda büyür...

​Yüreğine, kalemine sağlık. Bu gurbet kokan ezgi, buralarda uzun süre yankılanmaya devam edecek.

Şiir yazarken geçmişi yaşamak, anıları kelimelerle yeniden canlandırma ve duyguları "yeniden hissetme" sürecidir. Kelimelerin ritmiyle o anki kokuları, sesleri ve yaşanmışlıkları bugüne taşıyabilir, içinizdeki duygusal yükü dışa vurabilirsiniz.Geçmişi şiirsel bir yolculuğa dönüştürmüş şairimiz
Yaşadığınız derin bir acıyı ya da mutluluğu doğrudan anlatmak yerine, bir nesneye (örneğin; solmuş bir fotoğrafa veya eski bir saate) yükleyerek sembolize edin.