Sevmek yoksa şu hayatta
Neyime ki bu yaşam
Olursa da olsun sonunda bir ölüm
Tattıysam eğer o duyguyu
Daha ne istenir ki
Daha ne isterim ki be gülüm
Biterse bitsin
Şu üç günlük ömrüm,
Zaten sonu belli değil mi ki,
Maluma yoktur
Olamaz da bir sözüm
Kader deyip gülüp geçerim,

Sensizliğim yokluğunda bir kördüğüm
Çözüleceği de hiç
Yok gibi yok gibi
Umuda bal çalsam ne çare
Sanıyor musun ki
İlkbahar gelir,
Mevsimler artık çıkmaz sokak
Kahır yasta ip atlıyor
Özlem
Gözyaşlarımda tutsak
Karanlık gecelerim
Sığınak,
Vuslata susamış bir can
Günleri saysa
Ne fayda,

Zaman çarkı dönüp duruyor
Bunlardansa bihaber
Yalan gerçeğe
Nanik yapıyor,
Sevabın da
Hiç bir kıymeti yok artık
Günah işlemeye açık bir kalp
Aşkı koymuş başköşeye
Seyredip
Duruyor karşıdan,
Uzanan eller
Kelepçeye mahkum
Ha yakın ha uzak
Ne fark eder,
Kışı yazın
Yaşamak gibi bir şey bu
Gönül gözüne bir perde inmiş
Güneş doğmuş olsa da ne gezer
Bende ki batmış her zaman ki hali,
Kara kapkara
Göz gözü görmüyor
Bakmasını hiç bilmiyor sanki
Bileceği yok gibi yok gibi...

Berlin, 25.05.2026

Talat Özgen