Aşk ı , Seni sordular bana..
Sanki bir ismi sorar gibi. . tarifi kolay gibi.
Oysa ben seni
Bir melodinin en güzel yerinde,
Bir duanın en sessiz yerinde sakladım.
Ben seni zaman a yüreğime sakladım...

Nasıl tarif eder ki insan seni..Aşk- i seni ..
Ruhuma iyi gelen seni ? Kendinden seni...
Seni sen yapan seni...

Kirpiklerin buluşunca gecenin karanliğına
Nasıl anlatabilirim ki içime düşen seni...

Bazen bir nefesde kendimde bulduğum seni...

Bir umut bir dua sessizliğinde çıktı karşıma;
Ayak izleri dalgalara karışmış,
Saçları rüzgârla savrulan
Kirmizi bir şiir gibiydi. Sonradan öğrendim kırmızı sevdiğini..

Her oğrendigimi kalbime sakladım biriktirdim aydınlık umutlarıma...

Çünkü kimse bakışlarımla konuşamadı senin gibi.Kimse susunca bile
Kalbime bu kadar dokunamadı.

Peki Özlemek nedir diye sordular...
O benim kalemimden damlayan şiirim dedim.... ilmik ilmik satir satir yazdığım...
Çünkü insan En çok sevdiğini yazarmış…

Sevgiler...