Bir Dönebilsem Maziye

Bir fotoğrafın kaldı sararmış eskiyen yüreğimde,
Sen gülüyorsun hâlâ, ben ağlıyorum derinlerde
Ne zaman ansam ince bir sızı çöker kalbime
en büyük ayrılık bile sessizce gidiyor bende

Akşam yüreğime hasretinin kokusu siniyor,
“biz” dediğim her şey beni bir bir terk ediyor.
Aynı yerler aynı yağmurlar, aynı kırık hatırlar
Senden sonra bu şehir bile yüzüme gülmüyor

(...Dönebilsem eskiye… son kez tutsam ellerini
Bu kadar üşür müydü sensiz kalan yüreğim
.Bir daha yıkılırmıydı gözündeki o büyük sevgim
Ah… deli yürek kaybedince anlıyor bazı şeyleri...)

(...Dönebilsem Maziye gitme diye bağırırdım ardından,
ömür boyu ağlamazdım senin yokluğundan
Geceler boyu adınla, içime içime ağladım ,
Meğer derin yara kanayıp feryâd edememekmiş)

Seneler geçti aradan ama geçmedi hasretin
Hâlâ sen kokar gönül bahçesi yüreğim evim.
Senin şarkın çalsa ansızın gözlerim dolar yine
Sen mutlu musun bilmem ben hâlâ seninleyim,
!MUTLUYUM!

âşık kolay ölmezmiş, erim erim erirmiş yavaşça,
Sevdiğinin gülünün yokluğuyla bitermiş yıllarca
Ben bir gülü kaybetmedim kendimi bıraktım canıma,
Şimdi hangi yöne baksam bir hüzün ağlar arkamda,


yangın olur zalım geceler, kor düşer yüreğime,
Gül cemalin gelince daralır can olur nefesime,
Bu garip sevda nakış nakış ilmek ilmek işlendi kaderime,
Dönebilsem eskiye maziye … keşke tutunsam ellerine…gözlerine

Şimdi sensiz geceler kalbime vuruyor
Kalbimde kırık bir şey durmadan kanıyor,
Alem uykuya dalmış, ben yine senle kaldım,
Bir tek senin yokluğun sabaha kadar kalbimde ağlıyor,

Dönebilsem eskiye…o mutlu senli günlere
ellerimden kayıp giderken derdim, kal diye
Son bir kez daha sarılsaydım ince beline,
belki bugün bu kadar eksik kalmazdı içim…
Dönebilsem eskiye…dönebilseydim maziye

Seni değil sadece;

Sende kalan kendimi yaşatırdım mutlulukla..