Bağırayım da ne değişecek” diyor. Rüzgâr duysa da kaderin çizdiği çizgi silinmeyecek. Dil suskun, çünkü kalp zaten viran olmuş, o sızı kelimelerle dinmez.
İkisi de bitkin: ne sen eskiyi yeniden yazacak güce sahipsin, ne ben hayali yollara tutunacak dermanım var. Yangından sonra kalan tek şey bu aynı gökyüzünde savrulan, birbirine değemeyen iki toz zerresi.
Yani özetle: öfke yok, kavga yok, sadece yorgun bir kabulleniş var. “Biz olduk bitti, ama aynı acının içindeyiz” diyor şiir. Sessiz, çaresiz, ama çok dürüst bir veda. Herṣey gönlünce olsun değerli kaleminiz daim ve kayim olsun sevgiler saygılar.

Sitemli ve güzel bir sevda şiiri olmuş şiiriniz. Tebrikler şaire dost. İlhamınız çok olsun

Bırakts boşalsın yağmurlara gebe bulutlar
Öfkeden boğulan gökyüzü haykırsın
Arz â
Titresin sesinden dağlar ovalar
Umut kökleri çürüyen koca çınarın can
Suyu olur belki

Beğenerek okudum imgelerle örülmüş harika dizelerdi en derin duygularla kutluyorum günüm şiiri seçtim haksız da saylımam
yürek sessin hic susmasin nice güzel günlere nice güzel şiirlere iyi geceler değerli dost yürek sevgili dost kalem

Her dizesi güzel işlenmiş bir şiir... Yüreğinize kaleminize sağlık... Saygı ve Selamlarımla...

Tebrikler değerli hocam yüreğiniz dert görmesin kaleminiz kavi ilhamınız bol olsun harika bir çalışma olmuş nicelerine inşallah selamlar saygılar

Emeğiniz daim olsun beğeniyle okudum. Saygılarımla.

Değerli şairem, duygunuza gönlünüze sağlık.
Şiiriniz, bir hastalığın ötesinde insanın hayata tutunma mücadelesini ve vicdan çağrısını etkileyici bir şekilde yansıtıyor. Her tekrar eden dize, umutla çaresizlik arasında gidip gelen bir hayatın sesi gibi.

“Bir imza, bir canı hayata bağlayan ince bir köprü olur.
Sessiz koridorlarda bekleyen umut, bazen bir kararla yeniden doğar…”

Yüreğiniz incinmesin , duygu ve farkındalığı güçlü bir eser kaleme almışsınız. Selam ve sevgilerimle
🌺🌸🌼🤍

Aşk özlem hasret ve hayatın savurgan tavrının sabırla sınanmasını resmeden harika dizeler okudum şairemin mahir kaleminden. Müzik eşliğinde harikaydı. Hayırlı huzurlu geceler dileklerimle

Kutluyorum tam bir şiir yolculuğu

Güzel ve Anlamlı bir şiir olmuş.
Yazan ellerinize sağlık.
Kutlar,selamlarımı sunarım.

Tebrikler
Mükemmel
Selam eder esenlikler dilerim

Yüreğiniz dert görmesin kalrmine bereket çok güzel bir eser başarılar sevgi ve saygılarımla üstadem

"Cemre Yaman" imzalı bu şiir, imkansızlığın, hasretin ve tek başına taşınan asil bir sadakatin adeta anıtı gibi. Şairin o vurucu ifadesiyle, "yarı yolda sırtını dönenlerin değil, bir ömür külüne sadık kalanların" harcı olan o derin, sarsıcı sevdalardan biri dökülmüş mısralara.

Metindeki duygusal geçişler ve seçilen imgeler öyle güçlü ki... "Aynı yangından arta kalan iki ayrı toz zerresi" olmak, "aynı cümlenin içinde bile yan yana yürüyememek" ya da mesafelerin ulaşılamayan tene değil, ruhun o "fethedilmez mağrur ülkesine" ait olması... Her bir dize, aşkın o en saf, en dokunulmaz ve lirik halini, yani "imkan-sızlığı" ilmek ilmek işliyor. Ulaşılamayan, dokunulamayan sevdaların leke tutmayacağına, mahşerin koynunda en temiz haliyle saklanacağına olan o inanç, sitemin bile ne kadar gururlu ve vakur taşındığını gösteriyor.

Şiirin ritmi, kullanılan hüzünlü ve mağrur ton, insanı sessiz bir tefekküre davet ediyor. Kalbi yoran ama bir o kadar da büyüten, derinleştiren bir eser çıkmış ortaya. Yazanın yüreğine, kalemine sağlık; sızıyı da gururu da şiirle bu kadar güzel buluşturduğu için.

İmkansız olan zaten sızının kaynağı değil midir? Bazen de kendi içimize gömdüğümüz ölüler vardır yaşamın kitabında kader diyerek yazılmıştır alnımıza.. Aşkın her yüzünde galibabu ince sızı var.Aşkı erişildiğini sandığı anda kaybettikleriyle özdeş kılan şaire bunları yaz dememiştir kimse. Ancak o bunu öyle etkili yapıyor ki Maşallah desem şiir adına acaba hüzünleri de onamış olur muyum ? Neyse hüzünler uzak olsun hem yüreğinden hem şiirlerinden

Dosteli_ tarafından 17.5.2026 16:26:13 zamanında düzenlenmiştir.

Varsın bitsin bu yol, varsın sussun son hece,
Ben senin yokluğunu giyinirim her gece.
Sen dertsiz düzlüklerde yeni sayfalar açarken,
Ben bu şerefli külü taşırım ömrümce.
Ebuzer Özkan

Sevgili Cemre

“Aşk İmkan-sızı Severmiş”

Bu şiir, modern Türk şiirinde hüzün ve imkânsız aşk temalarını derinlemesine işleyen, katmanlı ve olgun bir metin. Adından itibaren (“Aşk İmkan-sızı Severmiş”) şair, sevginin doğasını baştan tanımlıyor: Aşk, kolay ve mümkün olanı değil, ulaşılmazı, imkânsızı sever. Şiir boyunca bu tema, acı bir olgunlukla işleniyor. Hem klasik divan şiirinin hasret geleneğinden besleniyor hem de modern bireyin iç dünyasının yalnızlığını yansıtıyor.

“Mühürlü kapıların ardında büyüttüm bu sessizliği,
İçimde uğuldayıp duran fırtınayı bir tek gece bildi.”

Şair, duygularını “mühürlü kapılar” ardında büyütmüş. Bu, hem toplumsal hem de kişisel yasakları, engelleri çağrıştırıyor. İçindeki fırtına şiddetli ama dışarıya yansımıyor; sadece “gece” biliyor. Gece burada hem yalnızlığın mekânı hem de sırrın saklandığı zamandır. Sessizlik ile fırtına arasındaki tezat, şiirin temel gerilimini hemen ortaya koyuyor.

“Yüzümü hangi göğe dönsem parmak uçlarım kış kıyamet,
Bir adım atsam dipsiz uçurum, dursam zaman zifiri karanlık.”

Her yöne dönse soğuk ve sert bir kış hissediyor. “Parmak uçlarım kış kıyamet” ifadesi, dokunma ve ulaşma isteğinin bile donmuş olduğunu gösteriyor. Hareket etmek uçurum, durmak ise zifiri karanlık getiriyor. Yani ne ilerleyebiliyor ne de olduğu yerde kalabiliyor. Bu dörtlük, aşkın şairi getirdiği çıkmazı mükemmel özetliyor.

“Sen de haklısın yar.
Kim ister ki kökleri kurumuş bir asırlık çınara su vermeyi?”

Şair sevgiliyi suçlamıyor, aksine anlayış gösteriyor. Kendisini “kökleri kurumuş asırlık çınar”a benzetmesi dikkat çekici. Yaşanmışlık, yaralar ve duygusal kuraklık vurgusu var. Bu imge, şairin kendisini “değersiz” veya “bakılması zor” hissettiğini gösteriyor.

“Ne zaman bir avuç umut serpsek şu ömrümüzün çorak toprağına,
Ardından hep böyle boynu bükük, hoyrat ayrılıklar boy veriyor.”

Umut, çorak toprakta yeşermiyor; aksine ayrılıkları besliyor. “Boynu bükük” ve “hoyrat” kelimeleri, ayrılığın hem üzücü hem de kaba, acımasız olduğunu hissettiriyor. Burada umut bile tehlikeli bir şey hâline geliyor.

Üçüncü Dörtlük
“Sana çıkan yollar ketum, dağların göğsü dilsiz bir duvar,
Belli ki bu kara sevdanın alnına,
Daha ilk nefesten önce hasret kazınmış en keskin yerinden.”

Yollar “ketum” (sır saklayan, suskun), dağlar “dilsiz duvar”. Sevgiliye ulaşmak fiziksel ve ruhsal olarak imkânsız kılınıyor. “Daha ilk nefesten önce hasret kazınmış” dizesi kaderci bir ton taşıyor: Bu aşk, doğuştan yarım kalmaya mahkûm.

“Biz seninle aynı cümlenin içinde bile yan yana yürüyemedik.”

Şiirin en güçlü dizelerinden biri. Dil ve gramer düzeyinde bile yan yana gelememek, ayrılığın mutlaklığını çarpıcı biçimde anlatıyor.

Sevgili Cemre kendini “derin kuyuya çekilmiş gölge” olarak tanımlıyor, sevgiliyi ise “pürüzsüz gökler ve ulaşılamaz ufuklar” olarak. Bu tezat çok net: Biri ulaşılmaz yükseklikte, diğeri derinlikte mahsur. Göçmen kuşlar benzetmesiyle de yarım kalan yolculuk vurgusu güçleniyor.


Sitemin bile faydasız olduğunu kabul ediyor: “Şimdi sitem etsem hangi rüzgar duyar sesimi?” Kalbi “viran eyvan”a benzetmesi, iç dünyasının harap bir saray gibi olduğunu gösteriyor. “Kaderin çizgisi ruhumuza bu kadar acımasız çekilmişken” dizesi, yazgıya karşı duyulan çaresizliği güzelce yansıtıyor.

“Biz seninle aynı yangından arta kalan iki ayrı toz zerresiyiz” dizeleri ise şiirin doruk noktalarından. İkisi de aynı acıyla yanmış ama ayrı yönlere savrulmuş. Birliktelik yok, sadece ortak bir yangının kalıntısı var.


Şiir ilerledikçe daha olgun ve kabullenici bir tona evriliyor. “Ulaşamadığım tenin değil, ruhunun o fethedilmez mağrur ülkesiydi” diyerek maddi olandan ziyade ruhsal imkânsızlığa odaklanıyor. “En çok dokunmaya kıyamadığını saklarmış kalbinde” dizesi çok anlamlı: Dokunulmamış, yaşanmamış sevda en temiz hâliyle korunuyor.

Şiir, “Sen unuttun, bitti sanıyorsun ya yar, Ben bu gidişin acısını bile, seni utandıracak bir gururla içimde yaşatıyorum” dizeleriyle bitiyor. Bu, acıyı gururla taşımak, sevgiyi terk etmemek anlamına geliyor. Teslimiyet yok, aksine sessiz bir sadakat var.


“Aşk İmkan-sızı Severmiş”, teknik olarak da başarılı bir şiir. Dil ağır ama anlaşılır, imgeler zengin ve tutarlı. Hasret, kader, gurur, çaresizlik ve olgun acı gibi temalar ustaca örülmüş. Şiir boyunca ne aşırı dramatik bir ağlama ne de sert bir isyan var; yerine derin, ağır akan bir hüzün hâkim.

Şair, imkânsız aşkı bir “yazgı” olarak kabul ediyor ama bu kabul teslimiyet değil, bir tür onurlu direniş. Okuyanı en çok etkileyen yanı da bu: Acıyı estetize ediyor, yüceltiyor ve en saf hâliyle koruyor.

Sevgili bCemre , bu şiirle kalbin en sessiz, en derin ve en yaralı yerinden konuşmayı başarmış. Uzun soluklu olmasına rağmen okuyucuyu sıkmıyor, aksine her okunuşta yeni katmanlar açıyor.

Tebrik ederim, gerçekten etkileyici .

Kalemime kelamına yüreğine sağlık.
👌👏☕🙏