3
Yorum
2
Beğeni
5,0
Puan
30
Okunma
Bir Türk kahvesi söyledim,
fincan geldi nazlı nazlı,
içinde telve değil sanki
döviz kuru gizli saklı.
Garson dedi: “Afiyet olsun,”
ben dedim: “Hesap da mı var?”
Kahve bitti, kalp başladı,
cebimde esti rüzgâr.
Vay anam vay, bu nasıl zaman,
telvesi altın mı, suyu mercan?
İki yudum hatır dedik,
kırk yıl değil, kredi kalan.
Fincan küçük, fiyat büyük,
şeker bile düşündürüyor.
Eskiden kahve sohbetti,
şimdi insanı söndürüyor.
Köpüğüne baktım usulca,
gelecek falım kapkara.
“Bir daha içer miyim?” dedim,
telve güldü bana yara.
Vay anam vay, kahve 200,
hatır sanki borsa senedi.
Bir yudum aldım, içim yandı,
hesap gelince ruhum eridi.
Ama yine de Türk kahvesi,
dert ortağı, gönül işi.
Pahalıdır, can yakar ama
bizde bitmez kahve düşü.
5.0
100% (3)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz