Akibet-i ahvâlimden kalan
Bir namaz bir selâ’dır
Ol muradım almışım dünya Han’ın da
Derdi muradım af kapısında çeşm-i âbd’dır
Rahman’ın Rahmet’ine iki cihânda Abdullah’dır


Ne var ise benden giden, cümlesi fâni imiş
Kalan tek yâdım, o kapıda “ya Rabbi” deyişimmiş
Günahım çoktur bilirim, rahmetin deryâ imiş
El açtım dergâhıda acizem sen Gani’sin


Yoktur sırrı saklayacak canan-ı yâr
Âleme sırrımız oldu üryân bir rüya
Duymaz kimse feryadımı olmuşlar sağır
Her dêm zikreyler Allah Allah der bağır


Hâkk yolunda erisin ömrüm benim
Her yerde Aradım bulamadım nerdeyim
Anladım ki yâren de emanet, cihanda fâni
Tek bâki kalan secde, tek dost Mennân benim


Kilit vurdum nefsinin dünyalık yapısına
Avuç avuç pay verdim toprak tapusuna
Yıktım heybemi dostlar ile kabir kapısına
"Affet kulunu" dedim başka sözüm kalmadı ya



Hasan Yıldız/kulhasan