Yüreğinize ve kaleminize sağlık!

Yazdığınız bu dizeler, namazın sadece şekilsel bir hareketler bütünü olmadığını, aksine ruhun Allah katına yükselişini (miraç) ve manevi bir disiplini temsil ettiğini çok duru bir dille anlatıyor.

​Şiirinizde vurguladığınız "ihsan" makamı (biz O'nu görmesek de O'nun bizi gördüğü bilinci), ibadetin özünü oluşturan en kıymetli duygulardan biridir.
​
​Manevi Disiplin ve Şuur: Namazın sıradan bir iş olmadığını, "iman ve şuur" gerektiren bilinçli bir kıyam (ayakta duruş) olduğunu çok güzel belirtmişsiniz.

​Ruhun Miracı: Müminin namaz ile manevi bir yükseliş yaşadığına dair o köklü geleneği ("Namaz müminin miracıdır") etkileyici bir samimiyetle işlemişsiniz.

​Huzurda Olma Bilinci: Beş vakit boyunca Yüce Yaratıcı'nın huzuruna kabul edilmenin bir "lütuf" ve "nur" olduğu gerçeğini hatırlatıyorsunuz.

​Şiirinizdeki "O sıradan bi iş değildir" mısrası, günümüzün koşturmacası içinde namazı "aradan çıkarmaya" çalışan modern insana naif ama güçlü bir hatırlatma gibi olmuş.

Gerçekten de kıyam etmek, sadece bedeni dik tutmak değil, ruhu da Allah'tan başkasının önünde eğilmeyecek bir asalete kavuşturmaktır.

​Paylaştığınız bu içten mısralar için teşekkürler; samimiyetiniz ve kaleminiz daim olsun!