Dostluğun, sohbetin ve ruhun o sessiz ama derin dilini ne güzel ilmik ilmik işlemişsiniz dizelere.

Kalpten kalbe giden o gizli yolu, insanın yalnızlıkta duvarlarla baş başa kalışındaki o hüznü ve gerçek bir dostun varlığıyla gelen o gönül ferahlığını hissetmemek mümkün değil.
​
Özellikle "hal dili" vurgunuz şirine ayrı bir derinlik katmış. Sadece insanların değil, eşyanın ve tabiatın da kendi lisanıyla konuştuğunu, ruhun asıl sılasının işte bu anlayış ve hemhâl oluş olduğunu harika özetlemişsiniz.

Günümüzün tekleşen, kalabalıklar içinde yalnızlaşan dünyasında hatır bilen, dostluğunun güvenini hissettiren insanlara ne kadar aç olduğumuzu hatırlatan müth hissiyatta bir şiir.
​
Yüreğinize, kaleminize sağlık.

Şiirinizin duygusu ve ritmi çok berrak; gönül ehlinin kıymetini bilen herkesin ruhuna dokunacak türden.