Kırdın dallarımı varamadan bahara
Gönlümde mevsimi hazan ettin yar
Yüreğime açtın kapanmaz bir yara
Bu can nasıl dayanacak, alışmışken varlığına

Gülüşünle güller açardı gönül bağımda
Gönlüm mest olurdu miski amber kokunla
Adını fısıldardı rüzgar, estiği her anda
Hasretin bir ok gibi saplandı bağrıma

Geriye ne kaldı söyle, senli günlerden
Sensiz farkım yok, yaşayan bir ölüden
Ne olur sesini duyur, bir haber sor halimden
Yoruldu uykusuz gözlerim, yolunu gözlemekten

Daha ne kadar sürecek benim sensiz çilem
Hiç hatırım yokmuş , kahroluyorum üzüntüden
Beklentim kalmadı , sensiz gelecek günlerden
Ne umut bıraktın bende, ne de bir eser kaldı kurduğumuz hayallerden

Gözüm kesmiyor artık hiç bir şeyi
Unuttum sayende gülmeyi, eğlenmeyi
Yaktım yıktım senden kalan her şeyi
Meyle kadehle heder ettim kendimi

Kahrederim yitip giden yıllara
Sözümüz geçmiyor, su gibi akıp geçen zamana
Şimdi görsen beni, sende tanımazsın ama
Belki içten sızlar vicdanın, yarattığın bu enkaza

Bıktım artık, tat vermiyor sensiz hayat
Sanki yediğim içtiğim her şey bana bayat
Ak doldu saçlara, vücutta kalmadı takat
Kesilse şu nefesim, ederim belki bende rahat

Duyarsan haberimi üzülür müsün bilmem
Hatırlayınca maziyi yaşarır mı gözlerin sanmam
Bundan sonra dönüp, aşkından ölüyorum desen de inanmam
Hesabı bıraktım mahşere, artık bu dünyada yüzüne bakmam

14.05..2026 BaRuT