Sulta Rabia kardeşimiz. Çay dumanının bulutlara karışmasıyla başlayan bu yolculuk, hem dingin bir huzuru hem de zihindeki o "ateş gibi" fikirlerin dinamizmini çok güzel demleyip harmanlamış.

"Elimde parlayan âlem" ve "Rabiye Sultan" vurguları, şiire hem masalsı bir hava katmış hem de köklü bir geleneğin modern bir yansıması gibi durmuş.

Kozmik imgelerle kişisel emeğin ve fikirlerin birleşmesi, okuyucuya geniş bir perspektif sunuyor.
​
Siyah alevler ile pamuk hafifliği, yer ile gök arasındaki o git-gel hali derin bir iç dünyayı yansıtıyor.

Kızıl bakır ve cilalı parlaklık ifadeleri, şiiri sadece duyulan değil, dokunulan ve görülen bir forma sokmuş.

"Ay dolunay mıydı, yoksa hilal mi oldu?" mısrasındaki merak ve sonrasındaki sallanma hissi, okuyucuyu da o ayın ucuna takıp götürüyor.

​Kaleminize, hayal dünyanıza sağlık.
Rabiye Sultan’ın devri âlemde anlatılacak hikâyesi belli ki çok daha derinlere uzanıyor.
TEBRİKLER kardeşim