Rabia Hanım'ın kaleminden çıkan bu şiir; sadece bir çocukluk anısını değil, aslında bugünlerde en çok özlediğimiz o kolektif ruhu ve "biz" olma bilincini hatırlatıyor ve kendisiyle özdeleşmiş bir yemek koymuş soframıza...

: Erfene, herkesin elindekini ortaya koymasıdır. Şiirde de dendiği gibi; bahçedeki zerzevat, ocaktaki ateş ve çocukların ellerindeki tabak-kaşık birleşince ortaya sadece bir yemek değil, bir toplum çıkıyor.

Şiirin "Marifet çocukta değil, annelerde" kısmı çok kıymetli. O günün kadınları, aslında yokluktan bir şölen yaratmayı ve çocuklara "mülkiyet" yerine "paylaşma" kavramını öğretmeyi başarmışlar.

​Kimselere kapımı kapatmadım" mısrası, o dönemdeki güven duygusunun ve sosyal bağların ne kadar güçlü olduğunun bir kanıtı gibi.

​Şiirin Verdiği Mesaj
​Şairin çocukluk penceresinden bakarak yazdığı bu eser, yetişkinliğinde ulaştığı o bilgece sonla bitiyor:
"Paylaşmak güzeldir, dostluğa sarıldım."
​Günümüzde her şeyin "kişiye özel" ve "paket servis" olduğu bir dünyada, kazanın başında bekleyen o heyecanlı çocukların coşkusu, gerçek zenginliğin paylaşıldıkça arttığını bize tekrar hatırlatıyor.

​Bu samimi mısraları paylaştığınız için teşekkürler; okurken burnumuza o açık hava sofralarının kokusu geldi doğrusu

TEBRİKLER