Dünya dediğin bir han, bizler ise yolcusu
Kimi dertle yoğrulmuş, kimi aşkın korkusu
Yürüyoruz meçhule, her adım bir imtihan
Doğruyu bulmak için, kaç kez yanar bu can?

Kırma gönül sırçasını, tamiri yoktur inan
Kaderin süzgecinden, geçer her vakit zaman
Düşmez kalkmaz bir Allah, biz beşeriz şaşarız
Kendi nefis dağımızda, her gün ayrı kışlarız...

Hatasız kul arama, toprak bile kusurlu
Kimi tevbe yolunda, kimi hala gururlu
Yargılama kimseyi, hüküm sende değildir
Şu fani dünyada aşk, en büyük tecellidir...

Yazılan gelir başa, kaçamazsın gerçekten
Gül dikensiz olur mu, vazgeçilir mi çiçekten?
Yarayı veren sarar, sabretmeyi bilirsen
Menzile ulaşırsın, nefretini silersen...

Bak dostum...
Kusursuzluk sadece yaradana mahsustur.
Bizler birer gölgeyiz şu hayat perdesinde.
Kırma, incitme... Zira her kalpte bir sır gizlidir.

Hatasız kul arama, toprak bile kusurlu
Kimi tevbe yolunda, kimi hala gururlu
Yargılama kimseyi, hüküm sende değildir
Şu fani dünyada aşk, en büyük tecellidir...

Hüküm senin değil...
Affet ki affedilesin...