Sen gidince;
Yarım kalmış bir gecenin sabahı
gibi kaldı sensizliğim
Bir kurşun gibi saplandı yüreğime
Kurşun bir kalemin yazdığı kelimeler

Günün ilk kızıllığını
ve doğuşunu güneşin
Başın göğsümde izlemiştik
Sen giderken.
Yeniden kavuşmak umuduyla

Ben her gün doğumunda
Yangınında yüreğimin
kül olmuş kelimelerden
adını seçtim yeniden.

Bir insan bir insanı
bu kadar özler mi,
bunu senden sonra öğrendim.
Şimdi ben ıssız bir gecede sensiz.

Ay ışığı vurdukça masama
ellerin değmiş gibi ürperiyor içim.
Sanki birazdan kapı çalacak,
ve bütün ayrılıklar
yanlış anlaşılmış bir rüya gibi
bitecek sanıyorum.

Çünkü umut,
en çok gecenin en karanlık yerinde
yanıyor insanın içinde.
Ve ben hâlâ
bir gün kavuşmanın ihtimalini
kalbimde saklıyorum.

Belki bir bahar akşamı
hiç konuşmadan otururuz yeniden.
Çay soğur masada,
zaman susar,
ve gözlerin gözlerime değince
yanmış bütün şiirler
yeniden yeşerir.

O vakit anlarım;
bazı sevgiler kül olmazmış,
yalnızca uzun süre
kor halinde beklermiş.

Yiğit Metin Sevindik )