1
Yorum
1
Beğeni
0,0
Puan
48
Okunma
"Gök gürültüsü var,
dışarıda korktun mu anne?
Yoksa,
ölüler korkmaz mı olduğun yerde.
Ama sen ölmedin ki bende,
hala aklımda,
yılandan, çıyandan, fareden, akrepten korkmayan kadının,
şimşekten ve gök gürültüsünden korkup ağladığı.
Ağlama anne bak geldim buradayım dediğimde,
elimi tutup, saçımı okşadığı.
Hava her fırtınaya döndüğünde koşardım eve,
anne sen korkma diye.
Korkusuzluğu öğretmiştin oysa bana,
kendin korkardın yalnızsan kararınca hava, çocukca.
Berabersek şayet,
yağmur yağarken,
seyrederdik ıslananları ve güler eğlenirdik.
Kaç mayın nimetten diye.
Ah annem,
yine hava da gök gürültüsü var,
korkma,
sen hep kalbimdesin,
hayalin gözümde,
başım dizlerinde.
Okşa sarının saçlarını,
anlat yine mahallenin kızlarını,
ama korkma sakın ben yanındayım,
tamam mı anne...
__şairşizofren__
(sahibini arayan gölge)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz