13
Yorum
37
Beğeni
5,0
Puan
168
Okunma

Bugün sayfamda herkesin anne şiirleri paylaştığını gördüm.
Ancak benim yüreğim bugün, tek erkek evladını o amansız hastalığın pençesinde toprağa veren çok kıymetli bir gönül insanının; Osman Gürbüz hocamın acısıyla dolu.
Emekli öğretmen Osman hocamı ve değerli eşi Münevver annemi Facebook vesilesiyle tanıdım. Seslerini duyup telefonla görüşsek de gidip ellerini öpmek henüz nasip olmadı.
Yakın zamanda Denizli’den gelen o kara haberle sarsıldım. Biricik oğulları Mustafa Gürbüz’ü Hakk’a uğurladılar. Yanlarında olamamanın, acılarını paylaşamamanın üzüntüsünü yaşıyorum.
Osman hocamın paylaştığı o yürek yakan fotoğrafı görünce, dilimden dökülen bu satırları onlara bir nebze teselli olması duasıyla ithaf ediyorum:
Mekanınız cennet olsun Mustafa kardeşim... Rabbim Osman hocama ve Münevver anneme sabr-ı cemil ihsan eylesin.
Sevgiyle, şefkatle büyüttün beni,
Ben senden razıyım, ağlama babam.
Hep doğru yollarda yürüttün beni,
Ayağın tozuyum, ağlama babam.
Sen iyi bilirsin, budur tek gerçek,
Gerçeğin üstünü örter mi pürçek?
Hükmü ilahidir silinmez, el çek,
Alnında yazıyım, ağlama babam.
Evlatlar goncadır, analar bağban,
Babadır yavruyu kollayan çoban.
Azrail eliyle Mevlâ’ya kurban,
Edilen kuzuyum, ağlama babam.
Deme; "Benden önce gidişin neden?"
Mevlâ’ya kavuşur dert ile giden.
Toprağa koyduğun yalnızca beden,
Ol nûr’un özüyüm, ağlama babam.
Yüce dağ gibisin, başı dumanlı,
Bir tarafı eksik, döşü dumanlı.
Lâkin bir yürek var sende imanlı,
Bil ki Hakk sözüyüm, ağlama babam.
Duanız gelince rahmet yağıyor,
Akan gözyaşınız beni boğuyor.
Üzülme evladın tekrar doğuyor,
Baharın gözüyüm, ağlama babam.
Bayramda gelemem, siz gelin bana;
Evlatlar, bacılar, yar, baba, ana...
Sakın ağlamayın, dokunur cana,
Ömürlük sızıyım, ağlama babam.
Nûrfânî diyor ki; özüm Hakk’adır,
Dileğim, niyazım, sözüm Hakk’adır.
Ana cennet bağı, baba tekkedir,
Aşının tuzuyum, ağlama babam.
Nuriye Akyol.
5.0
100% (21)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.