Önce HASRETİM dedim baktım olmuyor,

Senin gülüşün gelir aklıma ansızın.
Bir zamanlar cennet olan o günler,
Şimdi içimde ağır bir sızı, bir yangın.

Sonra GÖZLERİN’in yeşiline büyüsüne kapıldım,

Sen benim vazgeçilmezimsin,
adı kalbime yazılmış en güzel kader…
Ne kadar kaçsam da senden,
yine sana çıkar bütün yollar.
Çünkü sevda dediğin,
bir ömür aynı gözlerde kaybolmaktır.


UMUDUM oldun her nefesimde,

Unuttum demekle silinir mi izin,
İçimde hasretin koru dinmiyor
Bir tek sözünle yıkıldım sessiz,
Kalbim sensizliği hiç bilmiyor

SEN KADERİM DEĞİLSENDE DUAMSIN
Kaderimde olmanı istedim duam oldun,

Sen kaderim değilsin belki,
ama her duamın en gizli yerindesin…
Adını anarken bile içim titriyor,
sanki kalbim seni ezbere biliyor.


SEVMEKTEN KORKMAK neden

Yaralı kalbinle sevmekten korkmadğım tek kişi oldun,
Ve insan anlar bir gün;
kendi yolunu kendi yürür,
kendi yalnızlığıyla yüzleşir.
Toprağın altında bile yalnız kalacağını bilir,
ama bundan korkmaz…
Nedense en çok
sevmekten korkar,
aşık olmaktan.
Yanlızlıktan korkar ve korktuğu başına gelir.

Özkan Değirmenci