4
Yorum
6
Beğeni
5,0
Puan
115
Okunma
Biz hâlâ neyi paylaşamıyoruz?
Aile içi kan gölüne dönüştü,
Yüzen yüzene.
Önce gazete kokusunu, çaldılar bizden,
Sonra kültür haberlerini kaldırdılar ekranlardan.
Bir fenomenliktir almış başını gidiyor,
Arkasında bıraktığı puslu, dumanlı gölgeler.
Caddeler kuğu başı gibi.
Yürekler hissetmez, beyinler düşünmez,
Ama her elde bir sopa,
Diller pabuç gibi her yere ulaşıyor.
Ağlayalım kayıp sözcüklere,
Sayfalar arasında kalan hakikatlere,
Ekranlardan silinen yüzlere,
Unutulan şiirlere, türkülere,
Ağlayalım birbirimize yabancılaşmaya,
Aynı sofrada oturup ayrı dünyalarda yaşamaya,
Görmeden bakmaya, duymadan dinleneye,
Konuşmadan susmaya.
Ağlayalım bu puslu zamana,
Dumanlı gölgelerin içinde kaybolmaya,
Kuğu başı gibi bükülmüş cadderele,
Yüreklerin donmasına, beyinlerin uyuşmasına.
Ağlayalım ellerindeki sopalara,
Yerlere değen dillere,
Kaybolmuş kokuya, kaybolan sese,
Kaybolan bize.
5.0
100% (6)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.