​Bazen bağ çözülür ama korku çözülmez…
O can koşamadı önce; çünkü hâlâ bağlı sanıyordu kendini…
Sonra bir ses duydu, güven veren bir ses…
Ve işte o an başladı özgürlüğe koşmaya…

​Demek ki bazen özgürlük bir ipi çözmek değil, bir kalbi iyileştirmektir.
38 yaşındayım; gülümserken ağlamaya başladığım, koşmaya başladığım yerde…
​Önüne setler çekilen, özgür olmak isterken olamayan çocuk; büyüdün bak!

Acılar içinde olsa da büyüdün. Kalk ayağa!
Artık özgürsün, düştüğün yerden kalk.
Kimseye muhtaç değilsin; o yüzden artık ayağa kalkma vakti.
​Rüzgâr nereden eserse essin, ayakta kalabilmeli insan.

Artık özgürsün, kalk ayağa!
Geçmişin gölgesi çekilsin artık yolundan,
Kır zincirlerini, sıyrıl kederin kolundan.
Sen ki fırtınalardan sağ çıkmış bir sessin,

Bırak dünya senin bu dik duruşunu izlesin.
​Yorgun argın uykulardan uyandın madem,
Yeniden yazılacak seninle en güzel kadem.
Gözündeki her damla bir zafer nişanıdır,
Şimdi senin vaktin, şimdi hürriyet zamanıdır.