Pencere açık sabahın ayazında
Her günün Anneler (analar) günü
kutsanması tüm dünya bazında
adaletin tecellisi zulmün infazında

Her günün kutsanması gereken tek günün
Anneler Günü olması gerektiğidir indimde

Kuş aklımla dalmış olduğum bir haleti ruhiye anımda
’Ya Rabbi alemin gayb-ı mekan olan göksel alemde
yasaklı elmayı yedikleri suçundan ikisini belalar alemi
yer yüzüne sürgün eylemişsin; ol yaradılış hikayeyi
kutsal kitabında öyle kerem kan buyurmuşsun.
Eyvallah! İyi de ya Rabbi hikmeti ne ise:
Adem Babayı kendine elçi nebi edinmişsin de;
Hava Anamız hakkında ne kerem buyurdunuz’

’Ey ademoğlu dedi bir nida: üzüldüğüne bak;
Onu ’Hava’ da : analık duygusuyla kutsadık!
Bana elçilik yücedir amma analık duygusu
duyguların en yücesidir ;tüm duyguların anasıdır
Öyle ki benden duygu ruh taşıya in-u cin börtü böcek
nebatat üreyen çoğalan ne varsa evrensel olan tek
duygudur analık duygusu...’
Hayallere dalmıştım doğrusu...



İşte her gün kutsanması gereken bir gün varsa
evrensel olan analar günüdür derim. deyince
Bad-ı saba gibi: iki kulağıma üflenerek:
’Ey ademoğlu demedik mi size sonsuzluk mekanı
olan cenneti alanın anahtarı anaların ayakları altıdadır...!’

Yine içimden geçenleri bilmişçesine:

’Ey ademoğlu bu kötü gidişin; analara sabi sübyana karşı
olanlar zulmü mü sormak istiyorsun... o sapkınlıkların kitabımızda
yeri yoktur; mesajımız ıslahtır ıslah!.. Islah-ı cüziye : ıslah-ı külliye,
Islah-ı mele ketum tebliği ilahimiz!..
-- Devamı olacak --


Pencere açık sabahın ayazında
Her günün Anneler (analar) günü
kutsanması tüm dünya bazında
adaletin tecellisi zulmün infazında