11
Yorum
23
Beğeni
0,0
Puan
230
Okunma

Ne Leylâ olup nazlandık, ne Mecnun olup sızlandık,
Gideriz Mevlâ’ya doğru, sırtımızda boş bir sandık.
Ölüm alın yazımızdı; her an, her nefes izlendik,
Beşik kertmesi değiliz, ana rahminde sözlendik.
Dünyadan eğilip geçtik, bir musallada düzlendik,
Yaralar, sırlar örtüldü; beyaz bir bezle yüzlendik.
Özünde tav almak için, önce ateşte közlendik,
Dünya pası sökülünce, ârî olup temizlendik.
Nuriye Akyol
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.