SUSUYORUM
Ben susuyorum, yüreğim konuşuyor — duyuyor musun?
Neler yaşadığımı sana o anlatacak.
Her gece sabaha kadar ismini sayıklayan,
Avuçlarımda taşıdığım kor ateşin
Yüreğimi nasıl yaktığını
Titreyen dudaklarım fısıldayacak.
Yolda gördüğüm her kadını sen sandım,
Sessizce izledim geçip gitmelerini.
Gezdiğimiz her yerde ellerim üşüdü,
Her gün senden bir anı aradım.
Yüreğim, bedenim, ruhum seni bu kadar severken
Sen beni bir enkaz gibi bırakıp gittin.
Hani bir ömür gözlerimin içine bakacaktın?
Ellerimi hiç bırakmayacaktın…
Neden sözünde durmadın?
Şimdi “seni seviyorum” diyene
Nasıl güveneyim?
Çekip gittin —
Ardında koca bir enkaz bırakarak.
Söyle, şimdi kime inanayım zalim?
Seviyorum deyip gitmek
Hangi kitapta yazar?
Bahane anlatma,
Sen sadece kendine yakışanı yaptın.
Artık yalandan sözlerine inanmam.
Ardında bir yalan bıraktın.
Her şeyin bittiğini kabullenmek zor da olsa,
Yaralarımı toplayıp sessizce gidiyorum.
Soranlara:
“Ben sevdim… o gitti.” der,
Yine susarım.
Eyyüp Balta