Uzaklar Şehri
Affet beni sevgilim sensiz olmak istemedim
Gözlerim gözlerine en son ne zaman değdi.
Ellerim ellerini ne zaman bıraktı.
Hatırlıyor musun bizli geceleri.
Sesinin tınısı hala kulaklarımda.
Kaç gece sabahladım hasretinle
Sensiz kaç mevsim geçti üzerimden
Affet sevgilim, direnemedim
Doğarken kaderime yazılan kadere.
Senden sonra uzaklar diye bir şehrim var
Haberin olmadan yüreğimde yerin var.
Hatırlıyorum…
Gidişinin ardından sustu bütün şarkılar.
Bir tek yokluğun konuştu odamda.
Sen gittikten sonra
Çok bekledim geri dönmeni
Yokluğunda inan sevdiğim,
Pencereme uğramadı bahar.
Ben hâlâ seni,
Adını kimse duymasın diye
İçimden seviyorum.
Bilseydin…
Her gece yastığıma bıraktığım gözyaşlarını,
Belki kaderi değil, Beni affetmeye çalışırdın.
Sen uzakları şehir bildin,
Ben sensizliği ömür.
Şimdi hangi rüzgâr değse yüzüme
Senden kalmış sanıyorum.
Ve inan sevgilim,
Sevip de kavuşamayanlar içinde
En çok da bizi yaktı kader…”
Eyyüp Balta