​Biz ne yollar aştık, ne fırtınalar dindik de,
Bir tek diz çökmedik, şu namertlerin önünde.
Ekmeği böldük, tuzu paylaştık aynı sofrada,
Ama asla ihaneti sığdırmadık o kutsal tabağa.
Kimseye yüzüne gülüp, arkasından kuyu kazmadık,
Biz dost bildiğimizi, hiçbir kavgada yalnız bırakmadık.
​Şan şöhret dediler, para pul dediler,
Ruhunu üç kuruşa satanlar, bizi de kendinden bildiler.
Oysa bizim zenginliğimiz ne cebimizde, ne de kasalarda,
Bizim itibarımız; harcanmayan o asil duruşumuzda.
Gözümüz açık artık, her kapı kapalı o sahtelere,
Kanı beş para etmezleri almayız artık hanemize.
​Biz yola çıktıklarımızı, yolda bulduklarımıza hiç değişmedik,
Menfaat sofralarında, kardeşlik hukukunu ezdirmedik.
Bizim kitabımızda satış yok, arkadan oyun yok,
Yola beraber çıktıysak, bizde yarı yolda koymak yok.
Sırtını bize yaslayanı, fırtınada tek bırakmadık,
Biz bu yolu şerefimizle yürüdük, asla leke çalmadık.
​Biz vefayı sadece kitaplarda okumadık,
Onu dostun sırtındaki yükte, gözündeki yaşta tanıdık.
Bizim sessizliğimiz, fırtınanın habercisiydi; anlamadınız,
Kırılan kalbimiz değil, sizin sahte maskelerinizdi.
​İyi niyetimizden sustuk, eyvallah dedik çoğu zaman,
Merhametimizden sustuk, kırılmasın dedik o can.
Yenilmişliğe, içilmişliğe, eski günlerin hatırına,
Sessiz kaldık her haksızlığa, her bir satırına.
Ama bilsinler ki; bizde biten sadece bir devir değil,
Sizin için atan kalbin, bir daha hiç atmayacak olmasıdır.
Sabrın sonu geldi, içimizdeki o sonsuz kredi tükendi.
​Bizim soframıza oturan, adam gibi oturmalıydı,
Bizimle yola çıkan, yolda kalmayı göze almalıydı.
Yarı yolda bırakanın, sırtımızdan vuranın yolu açık olsun,
Herkesin çarşısı pazar olsun, gönlünde ne varsa o bulsun.
Ama sakın bir daha dönüp de bakmasınlar geriye,
Bizde bir kez silinen, bir daha yazılmaz o deftere.
​Hani o "aslanım" deyip de çakalca pusu kuranlar var ya,
Sözünde durmayıp, menfaati görünce rotayı kıranlar var ya,
Biz onları çoktan sildik, adlarını bile unuttuk,
Zoru görünce kaçanlarla değil, ölüme gidenlerle dostluk tuttuk.
Herkes kendine yakışanı yapar, kalitesini kendi belirler,
Bizim gibi dimdik duranlar, her fırtınada yeniden devleşirler.
​Şerefiyle yaşayanın, başı her daim dik olur,
Sözü namus olanın, her kapısı bir gün açılır.
Dost dedik, kardeş dedik, canımızı koyduk ortaya,
İhanet edenler utansın, düştükleri o kara kuyuya.
Kimine dost olduk canımızı verdik, kimine yabancı olduk adımızı sildirdik.
Herkes hak ettiği yerde, biz ise başladığımız yerdeyiz.
​Allah herkesin gönlüne göre versin, ne eksik ne fazla,
Biz yolumuza bakarız, tertemiz bir vicdanla..