Bu gece son gecem…
Zaman sanki ağır ağır eriyor avuçlarımda,
Saatler bile gitmemi istemez gibi
Yavaşlıyor, duraksıyor,
Her saniye bir anıya dönüşüyor gözlerimde.

Gidiyorum…
Ama bu bir kaçış değil,
Bu, kalbimin kendi ağırlığına yenilişi,
Bu, içimde büyüyen sessizliğe teslim oluş.
Ne sana kızgınım,
Ne kendime…
Sadece yorgunum artık,
Çok sevmekten, çok susmaktan,
Ve en çok da eksik kalmaktan.

Bu gece son gecem…
Hatırlıyor musun, ilk kez güldüğün anı?
Sanki dünya o an kurulmuştu yeniden,
Ben o gülüşte bir ömürlük yer bulmuştum kendime.
Şimdi o anı alıyorum yanıma,
Bir hatıra gibi değil,
Bir yara gibi…

Gidiyorum…
Arkamda bıraktığım izleri silmeden,
Belki bir gün üzerinden geçersin diye,
Belki bir gün “burada bir şey vardı” dersin diye…
Ama bil ki
Ben her adımda seni düşündüm,
Her vazgeçişte biraz daha sana tutundum aslında.

Bu gece son gecem…
Kalbimle konuşuyorum uzun uzun,
“Neden?” diye sormuyorum artık,
Çünkü bazı soruların cevabı yoktur,
Bazı hikâyeler
Yarım kalmak için yazılır.

Gidiyorum…
Sana yazılmış ama hiç gönderilmemiş mektuplarımla,
İçimde biriktirdiğim onca “keşke” ile,
Ve her “belki”yi ardımda bırakarak…
Çünkü umut bazen en ağır yüktür,
Taşımak insanı yorar.

Bu gece son gecem…
Sokaklar bile tanımıyor beni artık,
Geçtiğimiz yerler suskun,
Anılar konuşmuyor eskisi gibi.
Sanki her şey anlamını yitirmiş
Sen olmayınca…

Gidiyorum…
Bir şarkının yarım kalan nakaratı gibi,
Bir kitabın koparılmış sayfası gibi,
Eksik ama gerçek,
Kırık ama hâlâ atan bir kalple…

Bu gece son gecem…
Belki sen uyuyorsundur şimdi,
Hiç bilmeden içimde kopan fırtınaları,
Hiç duymadan sana son kez seslenişimi…
Ama olur da bir gece ansızın uyanırsan
Ve kalbin sıkışırsa sebepsiz,
Bil ki bir yerlerde
Seni bırakan değil,
Seni bırakamayan biri var…

Gidiyorum…
Ama seni sevmeyi bırakmadan,
Sadece seni sensiz sevmeyi öğrenerek.
Çünkü bazı sevgiler
Kavuşmak için değil,
İnsanı değiştirmek için vardır.

Bu gece son gecem…
Ve ben ilk kez bu kadar sessizim,
İlk kez bu kadar kabullenmiş,
İlk kez bu kadar uzak…

Hoşça kal…
Eğer bir gün beni hatırlarsan
Gülüşümü değil,
Sana bakarken içimde büyüyen o sevgiyi hatırla.

Çünkü ben…
Seni gerçekten sevdim.