Kimseler uyanmadan gideceğim bu sabah
Yarını düşünmedim, belli değil güzergâh
Ne sitemkâr sözüm var ne de dilimde bir ah
Varlığım gidiyorken, kalbim senle kalıyor
Bak işte vakti geldi, saat beşi çalıyor.

Gözlerimde elemle, son kez yüzüne baktım
Bir veda busesiyle, bin bir anı bıraktım
Ah! Yaktım yüreğimi, ateşe atıp yaktım
Ayrılığı öperken sabahın seherinden
İsmimi karaladım hatıra defterinden

Keşke kolumdan tutup, gitme deseydin bana
İnan çok zor olurdu, karşı koymak sevdana
Bad-ı sabah yeliyle, huzur dolsun dünyana
Bil ki can-ı gönülden, sana veda etmedim
Ben senden gittim ama aslında hiç gitmedim.

Gurbet denen diyarın kokmaz sen gibi gülü
Susturdum içimdeki, feryat eden bülbülü
Koynumda saklıyorum o sen kokan mendili
Gölgesi hiç gitmedi özlediğim dünlerin
Hasreti derin olur, gönülsüz gidenlerin.

Yollar beni yorsa da, ruhum senin kapında
Bir sır gibi saklısın, ömrümün her katında
Uzaklarda olsan da hayalin hep yakında
Mecburiyet boynumu büküp de seni aldı
Ayaklarım gitse de, ruhum hep sende kaldı.

Handan Uçak Tunca