Pandora’nın Kutusu

​Meraka yenik düştü, açılmaz kutu açtı
Saçıldı dört bir yana hastalık, acı, keder
Zeus "Sakın açma" dedi, sözde keyifi kaçtı
Yuvasına yerleşti kötülük birer birer

​Bir telaşa kapıldı kutusunu kaparken
Umut içerde kaldı, Pandora çok üzüldü
Yüreği titremişti yapılmazı yaparken
Utancın acısıyla,yüreciği ezildi

​Tıkır tıkır işledi Zeus’un planları
Bulaş gibi bulaştı hastalıklar, acılar...
Umutsuzca yaşamak korkuttu insanları
Çaresizlik içinde diner mi hiç sancılar?

​Oysa bilseydi kadın, o kutunun içinde
Sadece kötülük mü, acı mı saklanmıştı?
Olimpos’un tahtında, o kibirli biçimde
Gülerek bayram eden, tanrılara kanmıştı

​Gözyaşları sel oldu, kapandı tahta kapak
Dünya eskisi gibi artık dönmeyecekti
Gökyüzü kararırken çöktü hüzünden toprak
Kötülük salınmıştı, korkup sinmeyecekti

​Hastalık, nefret, keder, dağılmıştı her yana
İnsanoğlu çaresiz, bükülmüştü boyunlar...
Çıkamadı o ışık, derman olsun bir cana
Pandora’yı kahretti oynanan bu oyunlar...

​O güzel gözlerini silip baktı derine,
"Unutmak istiyorum, uyu gözlerim uyu,
Umut serbest kalsaydı kötülüğün yerine"
İç çekerek okşadı elleriyle kutuyu.

​Kutunun dip köşesi sessizce kıpırdadı
Yalvardı fısıltıyla: "Korkma, ben buradayım."
Ama kapandı kapak, umuttu onun adı
Dedi ki " Seninleyim, sanma ki uykudayım."

Handan Uçak Tunca